Bir şarkıda geçmişe gitmek…

Uzun zamandır konuşmamak,susmak ve sustuğun zaman kelimeleri hapsetmek benliğime ne kadar yabancı olduğum bir şey aslında… Kendimi iç dünyama hapsettiğim zamanı dün gibi hatırlıyorum daha.O günden önce böyle değildim ben.Bilinçaltımda oluşan düşünceler mi yol açtı buna yoksa yaşadıklarım mı? diye sorgularken kendimi “tercihler” ve “tercih edilmeyenler” diye ikiye ayırdığım her şeyin aslında aynı kefenin içinde olduğunu fark ettim… Arada ki tek fark ben hangisinden yanaysam o tarafın ağır basmasını ve beni aşağı doğru çektiğini gördüm.

Bir şarkıda kendinden geçmek,geçmişte bırakmak zorunda olduğun pek çok şeyi aslında insanı büyütürken, bir yandan da canını yakıyor işte… Ben burda susuyorum şimdi…

Yazmak…

Uzun zamandır içimden geçenleri yazmak istiyorum.Beynim o kadar çok boş düşünceyle dolu ki…O kadar gereksiz ayrıntılar,geçmişten kalan bazı sözler insanın içini kemirir ya işte öyle bir boşluk hissediyorum.

Bütün bunları yazmak istiyorum…Konuşmak istiyorum ama şu aralar konuşacak pek kimseler yok maalesef! Bazen yalnızlığın en kötü yanı bu diye düşünüyorum.Bazen söylemek istediklerini boş duvara söylemek,tek başına hissetmek kendini koskocaman kalabalıkların içinde… Ama her şeye rağmen zaman geçiyor…Hayat her şeye rağmen savaşmaya ve ayakta kalmak için mücadele etmeye değer…